Novi Plamen





Broj 20




Iz sadržaja


Srećko Horvat i Igor Štiks, Nove balkanske pobune: Od prosvjeda do plenuma, i dalje

Grupa autora, Slovenačka Ujedinjena levica: Početak ili povratak ka demokratskom socijalizmu?

Dragan Markovina,Ulična kontrarevolucija i cinizam socijaldemokratske vlasti u Hrvatskoj

Anastas Vangeli i Zdravko Saveski, Tužna Makedonija 2014: Ekonomska pustoš, puzeći autoritarizam i potreba za društvenom mobilizacijom

Goran Marković,Protesti u BiH između socijalnog i nacionalnog

Zoran Stojiljković, Šta se dogodilo Srbiji na izborima 2014. godine

Goran Markovic, Izbori u BiH: Promjena će biti – jednom!

Filip Erceg, Pretpotopni razgovor naroda hrvatskoga

INTERVJU

Luka Mesec, „Slovenačka Siriza“ je jedina partija koja se jasno stavlja na stranu sindikata

Viktor Ivančić, Podizanje spomenika Feralu bilo bi strašno

(P)ogledi


Darko Suvin, O sjaju, bijedi i mogućnostima socijalističke Jugoslavije (berlinske teze)

Protivno svakoj ljudskoj, pa čak i biološkoj, trajnosti,kapitalizam niječe svako vrijeme, povijest i tradicije koje ne stvaraju „profit sada“, stremeći tako uništenju mnogih vrsta, možda imudroga čovjeka − homo sapiensa, a čovječnosti i mudrosti svakako. Stoga je kritički osvrt na važne vidove Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije ili SFRJ(kako ću kratkoće radi zvati društvo od 1945. do 1989.) hitno potreban.

Aleksandar Matković, Čiji su naši dugovi? Evrointegracija i liberalna ideologija

Tekst se bavi kritikom liberalnih predstava o EU kao idealnotipske ekonomije u koju će se Srbija naprosto “integrisati” i time započeti obećani razvoj. Da bi se u potpunosti kontriralo ovoj ideologiji potrebno je napustiti problem “neoliberalizma u jednoj državi” i fokusirati se na položaj Srbije unutar evropskog ekonomskog prostora.

Erik Olin Rajt, Razumeti klase: ka integrisanom analitičkom pristupu

U ovom tekstu autor daje prikaz sopstvene kombinovane klasne analize, koja uključuje tri pristupa analizi klasa: marksistički pristup, veberijanski pristup i stratifikacioni pristup. Svaki od navedenih pristupa ima primenu u analizi klasa u modernom kapitalističkom društvu. Naime, svaki pristup funkcioniše na drugačijem kauzalnom nivou, dakle, ima sopstvene istraživačke prioritete, kao i sopstvene koncepte i teorijske šeme.

Gáspár Miklós Tamás, Preliminarna teza o sistemu straha

Fenomen zvani postfašizam nije jedinstven za Centralnu Evropu. Postfašizam nalazi svoju nišu u novom svetu globalnog kapitalizma vrlo lako, bez uznemiravanja dominantnih političkih formi izborne demokratije i zastupničke vlasti. Radi ono što je ključno za sve varijante fašizma, uključujući i posttotalitarističke verzije. Bez firera, bez jednopartijske vladavine, bez udarnih jedinica SA ili SS, postfašizam izvrće prosvetiteljsku tendenciju do asimilacije državljanstva kao stanja čoveka.

Saša Hrnjez, Šta znači orijentisati se u radikalnom mišljenju?

U ovom oglednom tekstu pokušaćemo da ukažemo na teorijske smernice u radikalnom promišljanju i propitivanju postojećih kapitalističkih odnosa na taj način da samo radikalno mišljenje dobije značenje antikapitalističke alternative.

Jasna Tkalec, Sudbina ljevice u današnjem svijetu

Propast ljevice i neuspjeh ostvarenja socijalizma u zemljama tzv. Istočnog bloka uzrokovao je tragediju svijeta rada. Sloboda je na Istoku imala drugi vid i druge aspiracije, nego na Zapadu, gdje se tobožnja radikalna ljevica udaljila od vlastitih ciljeva, kako bi bila prepuštena bogatoj trpezi kapitala, koji je u novo vrijeme duboko promijenio shvaćanje, moral, skalu vrijednosti te prodro do nezamislivih područja ljudskog integriteta i ljudske intime.

Tema broja


Philippe Marlière, Radikalna ljevica u Evropi: pregled

Od dezintegracije sovjetskog bloka do kraja 1980-ih, neke komunističke partije (grčka KKE, portugalska PCP i PRC, nastala od talijanske PCI) sačuvale su svoj komunistički identitet. Drugi (kao što su nizozemska SP i organizacije koje su naslijedile talijansku PCI) prestale su biti komunističke i počele se ideološki i politički reformirati.

Von Sebastian Friedrich, Evropa: Kriza nije povoljna samo za nacionalističke i reakcionarne snage

Krajem maja je pozvano skoro 400 miliona ljudi da izaberu novi evropski parlament. Desničarske stranke zabilježile su znatan porast. Gledajući na krize posljednjih godina, moguće bi bilo potvrditi pretpostavku da ekonomske i socijalne krize podstiču nacionalističke kao i reakcionarne snage.

Brais Fernández, PODEMOS, veliki uspeh i velika odgovornost

Nakon godina mobilizacija i, suštinski, odbrambenih borbi, talas gneva započet pokretom 15M (15. maja 2011. godine), pojavljivanjem Pokreta „ogorčenih“ (los Indignados), tražio je način da razvije instrumente borbe kojima bi osvojio institucionalnu vlast, prekidajući (začarani) krug u kome se potlačeni, od sada, više ne zadovoljavaju protestima, već traže način da transformišu svoju snagu u političku moć.

Maite Mola & Obey Ament, Forum São Paulo: Iskustvo Ujedinjene ljevice i transformirane Južne Amerike

Od njegova stvaranja, Forum São Paulo (FSP), koji ujedinjuje više od 50 stranaka šireg političkog spektra ljevice Južne Amerike, pretvorio se u zajedničku platformu za usklađivanje i koordiniranje solidarne aktivnosti što ih generiraju njegovi konstitutivni članovi; međutim se nije uspostavio ni kao nova međunarodna zajednica radnih ljudi niti kao zajednički politički program.

Leo Panitch, Lijeve strategije za XXI vijek

Nalazimo se na prekretnici. Ljudi koji razumeju haos, iracionalnost, nejednakost, eksploataciju tako očigledno prisutne u globalnom kapitalizmu, počinju ponovo, kao u kasnom XIX veku, da pokušavaju da svore političke organizacije kako bi prevazišlikapitalizam. I javlaju se isti problemi: da li ćemo ićiputem reformi koje će se vremenom sabratitako da ćemo odjednom shvatiti da smo napustili kapitalizam (Bernštajnov, socijaldemokratski model), ili treba da gradimo organizaciju koja će nam nekako omogućiti da napravimo radikalniji raskid, revoluciju, bilo da to uključuje nasilje ili ne, ali radikalni raskid.

Ivica Mladenović, Zašto je ekstremna desnica pobedila u Francuskoj?

Francuski Nacionalni front (FN) je klasična i jedna od vodećih partija evropske ekstremne desnice, koja već 42 godine (koliko postoji) deli sve navedene karakteristike političke familije o kojoj je reč. Rezultati Nacionalnog fronta su već jednom, 2002., izazvali traumatičan šok u francuskom društvu.